Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (1956)

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία,

δε θα πει ανοίγω ένα παράθυρο για τη συναλλαγή.

Τέλειωσαν πια τα πρελούδια, ήρθε η ώρα του κατακλυσμού.

'Οσοι δεν είναι αρκετά κολασμένοι πρέπει επιτέλους να σωπάσουν,

να δουν με τι καινούριους τρόπους μπορούν να απαυδήσουν τη ζωή.

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.

Να μη με κατηγορήσουν για ευκολία, πως δεν έσκαψα βαθιά,

πως δε βύθισα το μαχαίρι στα πιο γυμνά μου κόκαλα.

όμως είμαι άνθρωπος κι εγώ, επιτέλους κουράστηκα, πως το λένε,

κούραση πιο τρομαχτική από την ποίηση υπάρχει;

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.

Βρίσκει κανείς τόσους τρόπους να επιμεληθεί την καταστροφή του.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Υ.Γ.:Ενθουσιάστηκα χθες με τον Κόσμο του Επενδυτή. Με τη συνέντευξη του Ντίνου Χριστιανόπουλου(στο τρίτο τεύχος του περιοδικόυ Culture).

"...Όσο πιο πολύ με θάβουν, τόσο πιο πολύ φυτρώνω. Έχω γράψει κι ένα ποιήμα που λέει:Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε/όμως ξεχάσατε πως είμαι σπόρος. Έναν σπόρο τι τον κάνεις όταν τον θάβεις; Τον βοηθάς να φυτρώσει...."

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

2 σχόλια:

Γιωργος_Κ είπε...

Εκπληκτικά όμορφη η επιλογή αυτού του ποίηματος, μιας και σχεδίαζα κι εγώ να εγκαταλείψω την ποίηση...
ξαφνικά ένιωσα ένα αίσθημα φυλάκισης από κάτι, χάνοντας την ελευθερία μου...
Φιλιά, σε περιμένω να μιλήσουμε!

Γιώτα είπε...

Χαίρομαι που σου άρεσε Γιώργο μου!
Θα τα πούμε!Φιλιά!