Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Δε μ΄ ακούς;

Έρχομαι μέσα από τους έρημους ασφαλτόδρομους.
Έλα, έλα, κοριτσάκι,
μυρίζω φασουλάδα, πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.
Έλα, έλα, αγοράκι,
φόρεσε το σκούφο σου,
βάλε τα μάλλινα γάντια σου,
άνοιξε το στόμα σου,
νε ξεδιψάσεις με το χιόνι’
γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες, καρύδια
και ξεραμένα σύκα.
Τάισε με ψίχουλα τα πεινασμένα σπουργίτια.
Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες και τα
ποτάμια, τα γυμνά κλαδιά και το μολυβένιο ουρανό.
Άς το μόνο του, στη γωνιά του, το πατίνι,
κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.
Τι κάνει η γιαγιά σου; Πλέκει ακόμη πλάι στο περβάζι;
Για κοίτα πως μελάνιασε η μύτη σου… την πάγωσε τ΄ αγιάζι…
Έλα, έλα, αγοράκι,
έλα, έλα, κοριτσάκι.
Δε μ΄ ακούς;
Είμαι ο χειμώνας.

Μάρω Λοΐζου

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ, ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: