Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΒΑ ΤΣΙΤΑ

Εδώ μάλιστα. Όλα είναι ωραία.
Όλα είναι τακτικά.
Όλα πληκτικά κι ανυπόφορα.
Μες στην παχύρευστη λίμνη
σαν πράσινη χολή,
να τη ζυμώνουν τεμπέλικα οι κύκνοι
και να μυρώνουν την βραδινήν ατμόσφαιρα
οι κύκνοι μας –προπάντων οι κύκνοι μας.
Αν απουσίαζαν κι αυτοί
Τι θα γινόταν η Ποίηση;
Τι θα γινόταν
τα «κύκνεια άσματα»
τα κύκνεια μιάσματα
και τα κύκνεια χάσματα
ενός κόσμου, που πεθαίνει;

Ωραίο ωστόσο να είσαι κύκνος.
Να ‘χεις μες στο στήθος σφηνωμένη τη Μοίρα.
(Μια παράξενη διεστραμμένη θεά)
που σου λέει πότε θα πεθάνεις.
Κι εσύ αντί να βάλεις τα κλάματα
αρχίζεις να τραγουδάς!

Επιτέλους! Τέλειωσε κι αυτή η μέρα.
Η ζωή φυλλομετρήθηκε μόνη της
μόνο στο άσπρο και στο μαύρο
όπως στα παλαιά φιλμ.
Άσπρο- μαύρο, άσπρο-μαύρο, άσπρο-μαύρο.
Ε, μη μου πείτε τώρα
πως η ζωή μας δεν έχει ποικιλία!

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: